Η αλλαγη πλησιαζει..επιτελους!

Μα ναι..το βρηκα..κοιταω παλιες φωτογραφιες..λογου χαρη παλιες δλδ..του φετινου χειμωνα..συγκεκριμενα στ φβ ενος φιλου οπου εχω επισημανθει σε μερικες..δεν μπορω να με βλεπω..ειμαι Α-Π-Α-Ι-Σ-Ι-Α..ντρεπομαι να τις κοιταω μιλαμε..μολις τις αντικρυζω το βλεμμα μου κατευθυνεται αλλου..λυπηση αηδια..αλλα κυριως αυτο που ανεφερα πιο πανω..ντροπη!δεν μπορω να με βλεπω ετσι..εξωτερικα μιλαμε ειμαι ενα χαλι..πω πω..χοντρη με μαγουλαρες και ουτε καν γλυκια..οι πεποιθησεις μου για τον εαυτο μου αντανακλουνται στα ματια μου και φαινομαι ακομη χειροτερη..εχω διαθεση(πραγματικα ομως) να αλλαξω τωρα..δεν αισθανομαι καλα με τον εαυτο μου..για αυτο μου φταινε ολα γυρω μου..δεν κυριαρχει η γαληνη και η ηρεμια μεσα μου..δεν μπορω να κυνηγησω τα θελω μου τα ονειρα μου κατ'αυτο τν τροπο..γιατι ελλειψη αυτοπεποιθησης υπαρχει και εσωτερικα φυσικα..δεν ξερω τι απο τα δυο με ποναει πιο πολυ...η επιφανεια?η μηπως η ουσια?το καθενα σε χτυπαει σε αναλογες περιπτωσεις..αλλωτε ως προς την επιτευξη των ονειρων αλλωτε προς την ζηλια(που μας καταντρεχει) ωστε να πλησιασουμε την επιθημητη φιγουρα που θελει το συστημα..αποτελεσμα της συγχρονης κοινωνιας με την υπαρξη ακαταλληλων προτυπων προς μιμηση..μια παρενθεση..δεν πιστευω πως υπαρχουν ατομα που δεν ζηλευουν..παρα μονο ατομα που εχουν την ικανοτητα να το κρυβουν..οι ακομπλεξαριστοι που ολοι μας γνωριζουμε..στην πραγματικοτητα ομως αυτοι αντιμετωπιζουν πολυ μεγαλυτερο προβλημα με τον εαυτο τους..κλεισιμο παρενθεσης :) μας εχουν κανει πιονια..εχουμε μια εικονα στο μυαλο μας που αρεσει σε ολους..και σε εμας φυσικα..την εχουν δημιουργησει οι αλλοι..οι ανωτεροι..το γνωστο( και αγνωστο) σε ολους μας συστημα..αγκωμαχουμε φερουμε στα δικα τους πλαισια την εμφανιση μας..και γουσταρουμε..ποιος δεν θελει να αρεσει αλλωστε?να ελκυει ..να γεμιζει τον χωρο με την παρουσια του..να κινειται με αερα..Ολοι μας φυσικα..δεν μπορουμε να το αποφυγουμε..δεν θελουμε..πεποιθησεις στερεοτυπα αντιληψεις..δεν εξαλειφονται ευκολα..πρεπει να παλεψεις μονος σου για να καταφερεις να απομυθοποιησεις αυτο που καθημερινα αντικρυζεις..ισως και να απομονωθεις για να εχεις την δικη σου ελευθερια να προσεγγισεις τα δικα σου μετρα και σταθμα..να απομακρυνθεις..να μην χρειαζεται να μαζικοποιεισαι..να αποκτησεις προσωπικοτητα καθαρα δικη σου..χωρις "παρενεργειες"..ποσο απλο το παρουσιαζω?και ποσο δυσκολο να επιτευχθει..!εγω το αποφασισα..θα αλλαξω ...δεν αναιρω αυτα που παρουσιασα προηγουμενως..αλλα δεν μπορω πλεον να κλαιγομαι και να κατηγορω τον εαυτο μου για το οτι δεν προσπαθει αρκετα να πλησιασει το ιδανικο για αυτον..εχω κουραστει..ψυχικα..συναισθηματικη κοπωση..αν αισθανεσαι καλα με τον εαυτο σου φαινεται παραεξω..η αμεσηκοινωνικοποιηση σου φανταζει καθημερινο φαινομενο(που θες) και οχι εφιαλτης..(που δεν θες)..ειναι στο δικο μου χερι να το πραγματοποιησω..με καθαρο νου και ανωτερες βλεψεις..καλοκαιρινη αποτοξινωση σε λατρευω!