οι αναμνησεις μου..

Και για μια ακομη φορα βυθιστηκα στις σκεψεις μου..η αφορμη?μια φωτογραφια σου..ειχα καιρο να σε δω..δεν εχω αλλωστε την ευκαιρια γιατι με εχεις μπλοκαρει στο φβ..μενουμε και μακρια..150 χλμ ειναι αυτα..καποια τραγουδια επιπλεον φερνουν στο νου μου αναμνησεις..λιγες αλλα πολυ δυνατες..ισως νιωθω αρκετη μοναξια τελευταια και η αναμνηση σου με ποναει ακομα περισσοτερο..μπορει να ειναι και ιδεα μου..δεν μ εδειξες το αληθινο σου προσωπο απο κοντα και δεν ξερω τι να πιστεψω τελικα..ποναω..αυτο νιωθω..περιμενα περιμενα περιμενα περιμενα..και εγω..οχι μονο εσυ..και πλεον δεν ξερω τι μου γινεται..δεν μπορω ετσι..οτι ακουμπαω στα χερια μου καταστρεφεται..μπορει να μην σε ειχα με τον τροπο που θα ηθελα αλλα εδωσα ολο μου το ειναι για σενα..εκανα θυσιες..ναι ρε μου λειπεις ..ειναι τοσο μπερδεμενα ολα μεσα μου..ναι δεν ξερω τι θελω..το μονο σιγουρο παντως ειναι πως θα ηθελα η ολη κατασταση να ειναι διαφορετικη..δεν μετανιωνω που χαραμισα τον εαυτο μου τελικα..οσο παραξενο και να ακουγεται ηθελα και το εκανα..εμαθα τοσα πολλα απο εσενα.σε ενιωσα τοσο κοντα μου αν και δεν ησουν..και μεταφορικα και κυριολεκτικα..στον χωρισμο φαινεται ο πραγματικος χαρακτηρας μας ομως.νομιζω πως ακομη με σκεφτεσαι..μονο που το κακο ειναι πως θα μπορουσαμε να συναντηθουμε μεσω μια σελιδας(διαδικτυακης).δεν αντεχες να με βλεπεις..ουτε εγω αντεχα..αλλα να σε σβησω απο φιλο δεν θα μπορουσα να το κανω...δεν το βαστουσε η ψυχη μου..ηθελα καπως να σε βλεπω..εσυ ομως μπορουσες τελικα..ισως και ν κρυβεις λιγοτερη δυναμη απο εμενα..γιατι εγω αν και σε εχασα αντεχα να σε βλεπω..ενω εσυ διαλεξες τον ευκολο δρομο..με εσβησες κυριολεκτικα και μεταφορικα..και απλωσες τα διχτυα σου καπου αλλου..εγω ακομα δεν εχω το σθενος να επιχειρησω κατι τετοιο..ισως επειδη δεν εχω βρει ακομα κατι..ουτε καν εχω αναζητησει..συγκατοικω με τις αναμνησεις μου..τοσο απλα και τραγικα συναμα ..τωρα πλεον μοναχα στα ονειρα σε βλεπω..σε αγγιζω..σε νιωθω..πληγωνομαι..θυμαμαι..ξαναθυμαμαι..θαυμαζω αλλα και κατακρινω το να προχωρας με τετοια ανεση την ζωη σου..αντιφατικο ναι..βασικα κατακρινω τον τροπο..δεν γινεται να ξεπερνας κατι που αγαπας τοσο ευκολα..ισως απλα συνεχιζεις την ζωη σου , βρισκεις κατι περιστασιακα και πλακωνεις τα συναισθηματα σου..τα βυθιζεις στον αβυσσο της ψυχη σου..τα κρυβεις(ακομα και απο τον εαυτο σου)..μαγος εισαι?η υποκριτης?μαλλον το δευτερο..εγω λοιπον ανηκω στην τριτη κατηγορια..περιμενω..καρτερω..για να ερθει η καταλληλη στιγμη  και για να μην ξαναπληγωσω..γιατι ποναει..δεν πεφτω με τα μουτρα σε κατι νεο που στην ουσια το εκμεταλλευομαι για να ξεπερασω το παρελθον..και τοτε ειναι που χαιρεσαι πραγματικα..εκει ειναι η μαγεια..νικαω χανω αλλα ξαναβγαινω στην μαχη..με πραγματικα οπλα ομως!οχι με τον εγωισμο και την αλαζονια που με διακατεχει απο εναν χωρισμο(για να αποδειξω στον αλλον πως ειμαι παντοδυναμος)..ισως ετσι δειχνω την αδυναμια μου..λαθος ομως δεν το θεωρω..εστω και για λιγο(μαλλον πολυ) με συντροφευει η μοναξια και οχι κατι επιφανειακο..δεν λεω ισως αυτο που εμενα μου φαινεται επιφανειακο να μην ειναι..ισως αποδειχθει ο μεγαλυτερος ερωτας......αμφιβολλο ομως..μετα απο κατι δυνατο δεν ερχεται κατατην ταπεινη μου γνωμη κατι δυνατοτερο..μπορει να πιστευω μονο εγω ομως πως ημουν κατι τοσο ισχυρο τελικα στην ζωη σου..υπαρχει η πιθανοτητα να ησουν και εσυ..δεν εχω την δυνατοτητα να το διαπιστωσω..ακομη..ισως στο μακρινο μελλον ξαναειδωθουμε..προσπαθω να αισθανθω την ενταση αυτης της στιγμης που ισως δεν ερθει και ποτε..συναισθηματα εικονες στιγμες πονος....βεβαια προτιμω να ποναω παρα να νιωθω κενη και να γεμιζω την ψυχη μου με συναισθηματα που στην ουσια ειναι ανυρπακτα...δεν μπορω να χειριστω σωστα την ζωη μου..αυτο με τρωει..για αυτο λυγιζω..νιωθω ωρες ωρες πως δεν μπορω να αντεπεξελθω πλεον,,και το θεμα ειναι πως προσπαθω..πολυ..αγωνιζομαι και παλευω. το αποτελεσμα?δεν αγγιζω ποτε τα ονειρα μου καταληγω μονη και με τα χερια αδειανα..δεν ειμαι ευχαριστημενη με τον εαυτο μου στο τελος..μετα εκνευριζομαι..και ξεσπαω..φυσικα σε εκεινους που δεν μου φταινε..πιστευω πως αξιζω περισσοτερα...τα περιμενω..ελπιζω.

μερικες φορες μονο και μονο για να ανεβασω την αυτοπεποιθηση μου βρισκω ψεγαδια στους αλλους..ενω μπορει να μην υπαρχουν κιολας με αποτελεσμα να κατακρινω τον αλλον επειδη δεν νιωθω εγω καλα με μενα..αμα εκτιμας τον εαυτο σου και αισθανεσαι καλα με αυτον εισαι πιο αντικειμενικος με διαθεση να βλεπεις τα προτερηματα των αλλων..αλλιως αν πεσεις στην αντιθετη περιπτωση παρατηρεις και επικροτεις τα μειονεκτηματα...κακο αυτο..νομιζεις και θελεις να πιστευεις ορισμενα πραγματα ενω υπαρχει το ενδεχομενο να ειναι αναληθη

Η αλλαγη πλησιαζει..επιτελους!

Μα ναι..το βρηκα..κοιταω παλιες φωτογραφιες..λογου χαρη παλιες δλδ..του φετινου χειμωνα..συγκεκριμενα στ φβ ενος φιλου οπου εχω επισημανθει σε μερικες..δεν μπορω να με βλεπω..ειμαι Α-Π-Α-Ι-Σ-Ι-Α..ντρεπομαι να τις κοιταω μιλαμε..μολις τις αντικρυζω το βλεμμα μου κατευθυνεται αλλου..λυπηση αηδια..αλλα κυριως αυτο που ανεφερα πιο πανω..ντροπη!δεν μπορω να με βλεπω ετσι..εξωτερικα μιλαμε ειμαι ενα χαλι..πω πω..χοντρη με μαγουλαρες και ουτε καν γλυκια..οι πεποιθησεις μου για τον εαυτο μου αντανακλουνται στα ματια μου και φαινομαι ακομη χειροτερη..εχω διαθεση(πραγματικα ομως) να αλλαξω τωρα..δεν αισθανομαι καλα με τον εαυτο μου..για αυτο μου φταινε ολα γυρω μου..δεν κυριαρχει η γαληνη και η ηρεμια μεσα μου..δεν μπορω να κυνηγησω τα θελω μου τα ονειρα μου κατ'αυτο τν τροπο..γιατι ελλειψη αυτοπεποιθησης υπαρχει και εσωτερικα φυσικα..δεν ξερω τι απο τα δυο με ποναει πιο πολυ...η επιφανεια?η μηπως η ουσια?το καθενα σε χτυπαει σε αναλογες περιπτωσεις..αλλωτε ως προς την επιτευξη των ονειρων αλλωτε προς την ζηλια(που μας καταντρεχει) ωστε να πλησιασουμε την επιθημητη φιγουρα που θελει το συστημα..αποτελεσμα της συγχρονης κοινωνιας με την υπαρξη ακαταλληλων προτυπων προς μιμηση..μια παρενθεση..δεν πιστευω πως υπαρχουν ατομα που δεν ζηλευουν..παρα μονο ατομα που εχουν την ικανοτητα να το κρυβουν..οι ακομπλεξαριστοι που ολοι μας γνωριζουμε..στην πραγματικοτητα ομως αυτοι αντιμετωπιζουν πολυ μεγαλυτερο προβλημα με τον εαυτο τους..κλεισιμο παρενθεσης :) μας εχουν κανει πιονια..εχουμε μια εικονα στο μυαλο μας που αρεσει σε ολους..και σε εμας φυσικα..την εχουν δημιουργησει οι αλλοι..οι ανωτεροι..το γνωστο( και αγνωστο) σε ολους μας συστημα..αγκωμαχουμε φερουμε στα δικα τους πλαισια την εμφανιση μας..και γουσταρουμε..ποιος δεν θελει να αρεσει αλλωστε?να ελκυει ..να γεμιζει τον χωρο με την παρουσια του..να κινειται με αερα..Ολοι μας φυσικα..δεν μπορουμε να το αποφυγουμε..δεν θελουμε..πεποιθησεις στερεοτυπα αντιληψεις..δεν εξαλειφονται ευκολα..πρεπει να παλεψεις μονος σου για να καταφερεις να απομυθοποιησεις αυτο που καθημερινα αντικρυζεις..ισως και να απομονωθεις για να εχεις την δικη σου ελευθερια να προσεγγισεις τα δικα σου μετρα και σταθμα..να απομακρυνθεις..να μην χρειαζεται να μαζικοποιεισαι..να αποκτησεις προσωπικοτητα καθαρα δικη σου..χωρις "παρενεργειες"..ποσο απλο το παρουσιαζω?και ποσο δυσκολο να επιτευχθει..!εγω το αποφασισα..θα αλλαξω ...δεν αναιρω αυτα που παρουσιασα προηγουμενως..αλλα δεν μπορω πλεον να κλαιγομαι και να κατηγορω τον εαυτο μου για το οτι δεν προσπαθει αρκετα να πλησιασει το ιδανικο για αυτον..εχω κουραστει..ψυχικα..συναισθηματικη κοπωση..αν αισθανεσαι καλα με τον εαυτο σου φαινεται παραεξω..η αμεσηκοινωνικοποιηση σου φανταζει καθημερινο φαινομενο(που θες) και οχι εφιαλτης..(που δεν θες)..ειναι στο δικο μου χερι να το πραγματοποιησω..με καθαρο νου και ανωτερες βλεψεις..καλοκαιρινη αποτοξινωση σε λατρευω!

The Cure - Lovesong ..that song reminds me of you..btw our story is already over :)

να κοιταμε τα τεκταινομενα γενικα?η ειδικα?

Καθως οι μερες περνουν..τα χρονια μαλλον..συνειδητοποιω τον "κοσμο" μας..μεσα απο σκεψεις,συζητησεις,παρατηρησεις...μας τροφοδοτει το κακο..μας ελκυει..ισως θεωρειται απαγορευμενο και κατα καποιο τροπο κολλαμε πανω του..κοιταμε μονο το εξωτερικο..βγαζουμε αυθαιρετα συμπερασματα..οσα μας βολευουν η θελουμε να πιστευουμε...δεν βγαζω την ουρα μου απ'εξω..το παραδεχομαι..αν και προσπαθω να το εξαλειψω..και κραταω την γνωμη μου για μενα..αλλωστε ποτε δεν μετανιωσα για την σιωπη μου..μονο για αυτα που ειπωθηκαν απο εμενα..κρινουμε και κατακρινουμε τον αλλον με βαση το γενικο..δεν εισχωρουμε στην ουσια..μα γιατι?αν εχουμε ως παραδειγμα τον ιδιο μας τον εαυτο καθισταται ευκολοτερο να καταλαβουμε το τι συμβαινει γυρω μας..σκεψου λιγο..ποσες φορες εχουμε φανει διαφορετικοι(εντελως) απο οτι ειμαστε?ποσο λιγο μα γνωριζουν οι αλλοι τελικα..ποσο διαφορετικοι θελουμε να δειχνουμε..κατι σαν αμυνα..για να προστατευομαστε..να μην δειχνουμε το "εγω" μας.τον ψυχικο μας κοσμο.να κρυβομαστε πισω απο μασκες.να μην εκδηλωνομαστε.να κλεινομαστε στον εαυτο μας..να βαζουμε παρωπιδες..να μην εκφραζομαστε με τον τροπο που θελουμε στους αλλους..τι μας φοβιζει?ο ιδιος μας ο εαυτος η η εικονα που θα δημιουργησουν οι αλλοι για εμας?ας μην το κρυβουμε..ολοι νιωθουμε..λυγιζουμε...ποναμε..και ξανασηκωνομαστε..πολλες φορες δεν αναζητουμε βοηθεια..τους λογους τους ανεφερα πιο πανω..απομονωμαστε..σιωπουμε..παλευουμε μονοι μας..μονο τον εαυτο μας εχουμε..αυτος μενει..οι αλλοι απλα θα υποστηριξουν..θα παρηγορησουν..αλλα μεχρι εκει..το βαρος θα πεσει στους δικους μας ωμους..η προσπαθεια ειναι καθαρα ατομικη..ειτε υπαρχει υποστηριξη ειτε οχι..η δυναμεις οι αντοχες μας η θεληση και η επιμονη να αντιμετωπιζουμε την ζωη εξαρταται απο εμας..τα λογια ειναι λογια..τα λεμε τα ακουμε..οι πραξεις μιλανε πραγματικα ομως..και το ζουμι τους ειναι θυσαυρος...πηγη για να αντλουμε πληροφοριες γνωση εμπειρια....ετσι ωριμαζεις..αποκτας πιστη και εμπιστοσυνη στον εαυτο σου..δεν μπορω να γνωριζω το πως σκεφτονται τα ατομα της ηλικιας μου(μιας και ουτε τα 17 δεν εχω φτασει ακομη) αλλα ειναι στην κραση του χαρακτηρα μου να υπεραναλυω γεγονοτα και καταστασεις..ισως και να κουραζω τον εαυτο μου ..γουσταρω ομως..να φτανω στα ακρα τα δικα μου ζητηματα..να μην μου ξεφευγει τιποτα..ειμαι τελειομανης..το ξερω..μεγαλη κοπωση..Συνοψιζοντας θα ηθελα να καταληξω λοιπον..ας απομακρυνθουμε απο την επιφανεια και ας επικεντρωσουμε στην ουσια..ας αγγιξουμε την σοφια..τοσο στους στενους αλλα και κοινους γνωστους(με οσα στοιχεια διαθετουμε και ας ψαχτουμε λιγο δεν βλαπτει.)..ιδιως σε οτι αφορα εμας τους ιδιους φυσικα..ας φερθουμε στους αλλους ετσι οπως μας αρεσει να μας φερονται..

αυτη ειμαι εγω..

και 'γω που λες τωρα καθομαι κ ακουω ffc..οχι μην φανταστεις οτι ακουω και πολυ αυτη τν μπαντα ..απλα ετυχε..στο ακουσμα αυτου του τραγουδιου μου ερχονται αναλαμπες..συναισθηματα απο το παρελθον που νομιζα πως εχω ξεχασει..και η γλυκα τους με μαγευει..τρελαινομαι..ειμαι ερωτευμενη εδω και χρονια...με το παρελθον μου..σχεση εξαρτησης..ισως γ αυτο νιωθω εντονα την στασιμοτητα μερικες φορες..φιλαρακι μου ποναω..δεν ξερω γτ..δεν ξερω ποια ειμαι τι θελω..αλλες φορες γουσταρω τρελα το εγω μου..αλλες ξενερωνω την ζωη μου μιλαμε..με σιχαινομαι..ανευ λογου κ αιτιας..ριχνω το φταιξιμο στην ασταθεια του χαρακτηρα μου.στην χαμηλη αυτοεκτιμηση και την ελλειψη αυτοπεποιθησης..αυτη ευθυνεται για την ασταθεια δλδ..οταν την εχω (τν αυτοπεποιθηση) πεταω..μ αρεσει ο εαυτος μου..αλλαζω θεμα..βαρεθηκα!θελω να ξαναζησω στιγμες..σε καποιες φασεις η μαγεια τους διαπερναει τα σωθικα μου και τρελαινομαι..νιωθω πως λυγιζω..και ξυνω πληγες..ξαναθυμαμαι..μα δεν θελω να ξεχασω..δεν θελω να ξεχαστω..δεν θελω να ειμαι κενη..δεν θελω να αλλαξω γιατι φοβαμαι τον εαυτο μου..απλα να διορθωσω καποιες λεπτομερειες που εχουν αντικτυπο στον χαρακτηρα μου..και μπορω..το ξερω..αλλωστε εχω ωριμασει το βλεπω..σας βλεπω..πολλους απο εσας..ντρεπεστε για τον εαυτο σας..και υποκρινεστε..μεχρι αηδιας..μαλακιζεστε..δεν ντρεπεστε λιγο γαμω την πουταναρα μου?δεν λεω οτι αισθανομαι υπεροχα για εμενα αλλα δεν προσποιουμαι πως ειμαι καποια αλλη..παλια ναι..ποτε ξανα..και αρχιζω να νιωθω περηφανη γ μενα..αλλες φορες νιωθω πως δεν δινω το 100% του εαυτου μου..αισθανομαι ενα τιποτα..για λιγο ομως..εχω την αντιφαση μεσα μου..τρ δεν εχω κ ιδιαιτερη εμπνευση..ειναι κ 5 το πρωι..dafuck..το καλοκαιρι μου..καθε τετοια εποχη αλλαζω..μαζευω δυναμεις μεταμορφωνομαι..στοχαζομαι ψαχνομαι..και γαμω..ελευθερια..ξεκαθαριζω..επαναπροσδιοριζω την θεση μου και βαζω στοχο..το λατρευω αυτο..μονο η ζεστη μου το χαλαει ;ρ ..ειδικα φετος περναω πολυ καλα..μονη μου απομονωμενη στο χωριο..και βρισκω βρισκω βρισκω..το απολαμβανω.το χαιρομαι..βρισκω τον εαυτο μου..τον ειχα χασει τελικα..ξανα. δεν μπορω να το ελεγξω..κομματακι δυσκολο..αμα νιωθω καλα με τον εαυτο μου το 'χω..οταν αρχιζουν οι κρισεις προσωπικοτητας το καταστρεφω..αρχιζει η παρανοια η υστερια η μοιρολατρια η κλαψα..οχι ξανα..προτιμω να τα κραταω μεσα μου η να εκφραζομαι μεσω μιας σελιδας παρα να κουραζω.δειχνω δυνατη..δεν ξερω αν ειμαι.να τη η αυτοπεποιθηση παλι..αυτη μου λειπει..θα τα βρουμε ολα..θετικη σκεψη και αδιακοπη προσπαθεια..ελπιδοφορο μελλον..
υγ το οτι επεσα δεν σημαινει πως τα παρατησα..ειμαι αλλη πλεον..ειμαι εδω..και παλευω..μπορω

σκεψεις λεξεις απωθημενα..ελατε να γινουμε ενα :)